// این سایت در پایگاه ساماندهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران و درگاه ملی خدمات الکترونیک ایران ثبت شده است//

******* ******* ******* *******

       /   ایمونوگلوبولین -- ۲۱ بهمن ۱۳۹۱  ::.        /   بيماري زبان آبی -- ۳۱ مرداد ۱۳۹۱  ::.        /   بهداشت فراورده های دامی- خاویار -- ۲۵ مرداد ۱۳۹۱  ::.        /   بهداشت فراورده های دامی- آلایش خوراکی دام -- ۲۵ مرداد ۱۳۹۱  ::.        /   بهداشت فراورده های دامی- عسل -- ۲۵ مرداد ۱۳۹۱  ::.        /   بهداشت فراورده های دامی- شیر خام -- ۲۵ مرداد ۱۳۹۱  ::.        /   بهداشت فراورده های دامی- تخم مرغ -- ۲۵ مرداد ۱۳۹۱  ::.        /   بهداشت فراورده های دامی- میگو -- ۲۵ مرداد ۱۳۹۱  ::.        /   بهداشت فراورده های دامی- ماهی -- ۲۵ مرداد ۱۳۹۱  ::.        /   بهداشت فراورده های دامی- گوشت بوقلمون -- ۲۵ مرداد ۱۳۹۱  ::.        /   بهداشت فراورده های دامی- گوشت مرغ -- ۲۳ مرداد ۱۳۹۱  ::.        /   بهداشت فراورده های دامی- گوشت شترمرغ -- ۲۳ مرداد ۱۳۹۱  ::.        /   بهداشت فراورده های دامی- گوشت قرمز -- ۲۳ مرداد ۱۳۹۱  ::.        /   دارونامه جامع دامهای کوچک -- ۰۷ خرداد ۱۳۹۱  ::.        /   سوگند نامه دامپزشکی -- ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۱  ::.        /   خبر مهم: وضعیت خاص صنعت گاوداری -- ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۱  ::.        /   عوامل شکست در واکسیناسیون طیور -- ۰۳ اردیبهشت ۱۳۹۱  ::.        /   مدیریت جوجه های گوشتی در هفته اول پرورش -- ۰۳ اردیبهشت ۱۳۹۱  ::.        /   مواد ضد عفوني كننده وعملكرد آن ها -- ۳۰ فروردین ۱۳۹۱  ::.        /   راهنمائي هاي خاص براي بخار دادن در جوجه كشي ها -- ۳۰ فروردین ۱۳۹۱  ::.
نظرسنجی
تعداد دانشکده های دامپزشکی کشور باید ...
 
كیفیت مطالب ارائه شده در سایت دامپزشکان برتر را چگونه ارزیابی می كنید؟
 
صفحه اصلی

انگل شناسی

مروری بر نئوسپورا کناینوم

(3 امتیاز)

مروری بر نئوسپورا کناینوم (Neospora caninum) :  عفونت انگلی نو پدید

دکتر مهدی فخار1 – بهمن رحیمی اسبویی2

1-عضو هیئت علمی گروه انگل شناسی و قارچ شناسی –دانشکده پزشکی ساری-دانشگاه علوم پزشکی مازندران

Email: آدرس ایمیل جهت جلوگیری از رباتهای هرزنامه محافظت شده اند، جهت مشاهده آنها شما نیاز به فعال ساختن جاوا اسکریپت دارید

2-دانشجوی کارشناسی ارشد انگل شناسی  دانشکده پزشکی ساری-دانشگاه علوم پزشکی مازندران

مقدمه :

نئوسپورا کانینوم یک انگل نوپدید  است که بیش از دو دهه از تشخیص آن نمی گذرد. از زمان اولین گزارش این انگل در سال 1984 در سگ در نوروژ وتوصیف یک جنس و گونه جدید بنام نئوسپورا کانینوم ، بیماری ناشی از این انگل بعنوان یک بیماری مهم در گاو و سگ در سراسر جهان مطرح شد.  اگر چه آنتی بادی ضد  نئوسپورا کانینوم و علایم بالینی نئوسپوریوزیس در  سایر حیوانات از جمله گوسفند .بز. گوزن ،  روباه قرمز و خاکستری   ،  شتر  ، گربه ،  گاومیش  و اسب نیز مشاهده شده است. این انگل شباهتهای زیادی با توکسوپلاسما گوندی دارد و در گذشته   اشتباها" بعنوان  توکسو پلاسما گوندی تشخیص داده می شد.  .بطور کلی این بیماری در کشورهای مختلف ، سالیانه خسارات زیادی به صنعت دامپروری بویزه پرورش گاو  وارد میکند زیرا یکی از علل مهم و اصلی سقط جنین در گاو بشمار می رود. در حاضر جنبه های نا شناخته بیماری در حال بررسی است .

یادداشت (0)

به اشتراک گذاری این مطلب

آخرین بروزرسانی (یکشنبه, ۱۵ خرداد ۱۳۹۰ ساعت ۱۱:۵۸)

ثبت نام جهت خواندن ادامه مطلب...

 

کنه ها در سگ

(1 امتیاز)

کنه ها

بیماری Lyme (ورم مفاصل) در جهان رو به افزایش است. بیش از 100.000 مورد از این بیماری از سال 1982 گزارش شده است. من خودم افراد زیادری را می شناسم که به این بیماری مبتلا بوده و هستند. این بیماری اولین بار در سال 1975 کشف شد. این بیماری یک بیماری عفونی می باشد که اول بر روی پوست و سپس بر روی مفاصل و سیستم عصبی  و سرانجام بر روی دیگر ارگانهای بدن اثر می گذارد . این بیماری توسط باکتریی به نام (Borrelia burgdorferi) بوجود می آید. این باکتری در حیاط وحش در موشها و آهوهای  پا سفید پیدا شد. این حیوانات توسط کنه ها گزیده می شوند. وقتی که کنه موش یا آهو را رها می کند این باکتری در بدن کنه ها باقی می ماند و حال اگر کنه بدن انسانی را بگزد می تواند بیماری Lyme را به انسان منتقل کند.

عمده ترین کنه هایی که بیماری Lyme را منتقل می کنند عبارتند از :

  1. کنه پا مشکی (Ixodes scapularis )

  2. کنه پا مشکی غربی (Ixodes pacificus)

انتقال بیماری Lyme در شمال غربی و شمال مرکزی آمریکا توسط کنه های پا مشکی صورت می گیرد.

در سواحل اقیانوس آرام این باکتری توسط کنه های پا مشکی غربی به انسان انتقال داده می شود.

برای اینکه بیماری Lyme (ورم مفاصل) به انسان انتقال داده شود ، کنه باید حداقل 24 ساعت در بدن او باقی بماند. باکتری (Borrelia burgdorferi ) در روده کنه می باشد. کنه خون بدن انسان را می مکد و دوباره خون را به بدن او بر می گرداند. انجام دادن این عمل حداقل 24 ساعت طول می کشد.  اگر کنه عمل برگرداندن خون را انجام نداده باشد ، انتقال بیماری Lyme غیر ممکن است. کنه ها خود را توسط فرو کردن دهانشان در بدن میزبان و خوردن خون به آهستگی تغذیه می کنند.

کنه پا مشکی غربی (Ixodes pacificus)

مشکل این است که کنه هایی که معمولاً منتقل باکتری هستند و به شما Lyme را انتقال می دهند ، کنه پا مشکی (Ixodes scapularis ) و کنه پا مشکی غربی (Ixodes pacificus) می باشند که  بسیار ریز هستند. آنها از کنه های سگها و گاوها کوچک تر هستند  و از سر سنجاق بزرگ تر نمی شوند! برخی اوقات مشاهده کردن این کنه ها که به پوست انسان چسبیده اند کار بسیار مشکلی است ، مخصوصاً زمانی که کنه بدن را گزیده و سرش توسط موها پنهان شده است.

کنه سگ آمریکایی (Dermacentor variabilis)

در مطالعات زیادی دیده شده که کنه سگ آمریکایی با خودش باکتری بیماری Lyme را حمل می کند. به هر حال این موضوع کاملاً ثابت نشده است. همچنین کنه سگ آمریکایی از کنه  پا مشکی و کنه پا مشکی غربی بزرگتر است و راحت تر بر روی بدن دیده می شود. و اغلب بعد از 24 ساعت بیرون می آیند.

اگر شما در منطقه ای پوشیده از چوب زندگی می کنید ، باید هر 12 ساعت بدن حیوان خود را برای پیدا کردن کنه بررسی کنید. اسپری های زیادی در بازار برای جلوگیری از گاز گرفتن و از بین بردن کنه وجود دارد و همچنین قلاده هایی نیز وجود دارد.

کنه سگ، در حال مکیدن داخل گوش سگ

کنه سگ، درست زمانی که از گوش بیرون کشیده شده است. توجه داشته باشید تکه ای از پوست سگ هنوز در دهان او باقی مانده

کنه سگ

کنه سگ

بالا- کنه سگ پر از خون ، بعد از اینکه چند روز خون مکیده است. پایین- کنه سگ  با شکم خالی.

عکسی نزدیک از کنه سگ پر ، توجه داشته باشید که پوست بدن سگ بعد از کشیدن کنه از بدنش هنوز در دهان کنه باقی مانده است.

منبع: woofwoof.ir

به اشتراک گذاری این مطلب

آخرین بروزرسانی (سه شنبه, ۱۶ فروردین ۱۳۹۰ ساعت ۱۲:۴۵)

 

کرم ها در سگ

(0 امتیاز)

کرم ها

انگل های داخلی

چندین نوع مختلف انگل وجود دارد که سگ شما می تواند به آنها مبتلا شود. کرم های گرد ، کرم های یکتا ، کرم های قلاب دار و کرم های قلب. بعضی از آنها در روده زندگی می کنند و برخی دیگر در بافت. بعضی از کرم ها به هیچ عنوان برای سگ شما دچار مشکل نمی شوند و حتی شما از بودن آنها مطلع نمی شوید. بعضی از آنها تولید مثل کمی دارند ولی در صورتی که تولید مثل زیاد شود می تواند موجب مشکلات جدی و خطرناک شود.

معمولاً سگها هر 6 ماه تحت درمان ضد انگلی قرار می گیرند. کرم های گرد و کرم های یکتا ، عمومی ترین کرم ها هستند. کرم های گرد خطرناک تر می باشند.

توله ها باید در 4 ، 6 ، 8 ، 10 ، 12 ، 14 و 16هفتگی تحت درمان قرار گیرند. آنها باید مرتباً  تا 3 ماهگی هر 2 هفته تحت درمان قرار گیرند. این کار باید با مشاوره با دامپزشک و داروی پیشنهادی او انجام شود.

از بین بردن کرم در بدن توله امر بسیار مهمی است زیرا کرم های گرد و یکتا به بدن انسان نیز سرایت می کنند.

هر جایی که سگ زندگی کند ، تخم کرم های گرد نیز وجود دارد.

کرم های گرد (Toxocara):

کرم گرد

همچنین به کرم های گرد (آسکاریس) نیز گفته می شود که نسبتاً سفید هستند. آنها دقیقاً شبیه به یک رشته ماکارونی پخته هستند و در روده سگ شما زندگی می کنند. طول آنها می تواند تا 20 سانتیمتر برسد و غذای سگ شما را در روده می خورند. کرم های گرد دائماً در حال تخم ریزی هستند. شما می توانید هر 6 ماه سگ خود را تحت درمان قرار دهید و یا اینکه از آنها آزمایش بگیرید و در صورت وجود کرم در بدن ، او را تحت درمان قرار دهید.

کرم های گرد در میان خون جابجا می شوند و در شش می روند و از طریق سرفه کردن حیوان بیرون انداخته می شوند اما معمولاً دوباره قورت داده می شوند. بعضی اوقات آنها می توانند به جگر و مغز نیز بروند.

شما ممکن است هیچ وقت این کرم ها را نبینید اما ممکن است یک روز یکی از آنها از مدفوع سگ شما بیرون بیاید. آنها ممکن است باعث نفخ ، اسهال و استفراغ در سگ بشوند. سگ شما ممکن است غذا نخورد و یا اینکه همیشه گرسنه باشد.

در توله سگهای جوان کرم های گرد مداوا نشده می توانند باعث ایجاد سوراخ در روده شوند. توله ها کرم های گرد را از طریق مادرانشان می گیرند. کرم های نیمه ساخته شده در رحم یا سینه مادر می روند. درمان کرم های گرد در دوره بارداری می تواند با دستور پزشک انجام شود.

باید از مدفوع کردن سگها  در مکانهایی که کودکان بازی می کنند جلوگیری کرد زیرا کرم های گرد خصوصاً برای کودکان خطرناک اند. تخم کرم های گرد می توانند سالها در شن و ماسه زنده بمانند. به محض آنکه در بدن کودک میزبان بروند می توانند به جگر ، شش ، چشم یا مغز او رخنه کنند.

کرم های یکتا (Taenia and dipylidium):

کرم یکتا

کرم های یکتا شبیه به دانه برنج بر روی مدفوع می باشند و نه در داخل آن یا برخی اوقات دیده شده که مانند تخم های سفید رنگی به مقعد سگ می چسبند.

گونه های مختاف کرم های یکتا معدود می باشند. کک ها حامل کرم های یکتا را می باشند. پس اگر سگ شما کک دارد یا داشته است ، احتمال زیادی می رود که کرم یکتا نیز داشته باشد. از آنجایی که سگها کک ها را می خورند پس می توانند کرم یکتا داشته باشند.

یک داروی ضد انگلی معمولی نمی تواند کرم های یکتا را از بین ببرد. پس احتیاج به یک داروی قوی تر می باشد.

تجویز بسیاری از دامپزشکان برای سگها این است که هر 12-6 ماه تحت درمان ضد انگلی قرار بگیرند.

شما نمی توانید سگ حامله یا توله سگ را تحت درمان کرم های یکتا قرار دهید.

انسانها می توانند همانند کرم های گرد مبتلا به کرم های یکتا نیز بشوند. انسانها می توانند با قورت دادن ککی که در بدن سگ است دچار کرم یکتا شوند و این کار مشکلی نمی باشد. از آنجایی که کک بسیار کوچک است به راحتی می تواند بر روی بشقاب یا دست شما بنشیند و بدن اینکه متوجه شوید آنها را بخورید. کرم یکتا برای سگ زیاد خطرناک نمی باشد. اما در انسانها می تواند باعث مرض در جگر شود که خیلی خطرناک است.

نقاشی از کرم یکتا

کرم یکتا

کرم های یکتا در حقیقت از ترکیب بخش های سفید متصل بهم که شبیه به نوار هستند بوجود آمده اند. آنها بهم چسبیده و طولشان نیز به چندین سانتیمتر می رسد. آنها تکثیر می شوند. این بخشها حاوی تخمها می باشند.

کرم قلاب دار (Ancylostoma coaninum):

کرم قلاب دار

شبیه به کرم گرد می باشد با این تفاوت که در طرف دیگرش دارای دندان می باشد که توسط آن روده سگ را گرفته و به آن می چسبد. او موقیت چسبندگی خود را دست کم در روز 6 بار عوض می کند. این کرم هایی که خون می مکند باعث کم شدن خون بدن می شوند اما بیشتر خون از نقطه ای که آنها جدا شده اند کم می شود ، تا زمانی که التیام یابد. بنابراین این کرم ها باعث کم خونی و کمبود آهن می شوند.

کرم های قلاب دار و Whipworm ها مکنده خون هستند و در بدن توله سگ باعث ضعف و کم خونی می شوند.

کرم های قلب (Uncinara):

کرم های قلب در قلب و رگهای بزرگ زندگی می کنند. طول آنها تقریباً به 16 سانتیمتر می رسد. آنها توسط پشه ها زیاد می شوند. آنها در جاهایی که درخت بلوط باشد یافت می شوند. اگر شما در جایی زندگی می کنید که درخت بلوط دارد پس شما در جایی هستید که کرم های قلب زندگی می کنند. کرم های قلب تا زمانی که کاملاً پیشرفته شوند از خود علائمی نشان نمی دهند. آنها زمانی خود را نشان می دهند که باعث نارسایی قلبی  ، سرفه ، مشکل در تنفس کردن ، کمبود انرژی و بزرگ شدن شکم می شوند. می توان با کرمهای قلب مبارزه کرد. سگها باید برای دانستن اینکه آیا دارای این کرم ها هستند ، مورد آزمایش قرار گیرند ، سپس داروی جلوگیری را استفاده کنند. کار عاقلانه ای نیست وقتی علائم را در سگ دید سپس شروع به درمان کنید. ریسک اینکه سلامتی انسان هم به خطر بیفتد نیز زیاد است.

کرم های Whipworm:

با چشم قابل دیدن نیستند و فقط با تشخیص دامپزشک می توان از بودن آنها مطلع شد.

منبع: woofwoof.ir

به اشتراک گذاری این مطلب

 

انگل هاي داخلي در لاک پشت ها

(0 امتیاز)

لاک پشت ها برخلاف پستانداران ، پرندگان و خزندگان در مقابل عوامل انگلی زیادی مقاومند و به راحتی بیمار نمی شوند. با این حال، تعدادی از انگل های داخلی و خارجی می توانند بیماریهای جدی و خطرناک و شدیدی را در لاک پشت ها ایجاد کنند که حتی در صورت عدم درمان به موقع و مناسب به مرگ می انجامد.

شرایط نامناسب نگهداری و تماس نزدیک با لاک پشت های دیگر از جمله مهمترین عوامل ابتلای لاک پشت ها به بیماریهای انگلی هستند.

نکته مهمی که باید حتماً در درمان عفونت های انگلی در لاک پشت ها به آن توجه نمود در خصوص داروی آیورمکتین است. اگرچه این دارو یکی از مؤثرترین داروهای ضد انگل در جهان است اما هرگز در مورد لاک پشت ها نباید آنرا بکار برد زیرا به شدت برای آنها سمی است و می تواند باعث مرگ گردد.

کرمهای گرد :
نماتودها یکی از معروفترین انگلهای لاک پشت ها هستند و مشابه همان کرمهای گردی اند که پستانداران را مبتلا می سازند. وقتی لاک پشت سالم تخم این کرمها را که از طریق مدفوع لاک پشت مبتلا دفع شده می بلعد مبتلا می شود. این تخم ها پس از تفریق به لارو بالغی تبدیل می شوند و پس از مدتی کرم در دستگاه گوارش فعالیت و تکثیر می کند. در صورتی که تعداد کرمها زیاد باشد علائمی در لاک پشت نظیر از کاهش وزن ، اسهال و گاهی استفراغ کرمها دیده میشود.

تشخیص عفونت با مشاهده کرمها در مدفوع یا استفراغ و بیشتر اوقات هم با مشاهده نمونه مدفوع زیر میکروسکوپ امکان پذیر است. بهترین دارو برای درمان این حالت تجویز خوراکی فنبندازول است. دوز پیشنهادی دارو 23 میلی گرم به ازای هر پوند وزن بدن یا تقریباً 45/0 کیلوگرم است که یکبار تجویز و 14 روز بعد تکرار می گردد.


کرم های پهن :
کرمهای پهن می توانند لاک پشت های آبی را درگیر کنند ولی در سایر انواع لاک پشت ها به ندرت دیده میشوند. این انگلها در سیر تکاملی خود به میزبان واسط نیاز دارند. اگر کرمها در مدفوع لاک پشت دیده شوند این آلودگی را می توان بطور موفقیت آمیزی با پرازی‌کوانتل درمان نمود.


تک یاخته ها :
ارگانیسم های تاژک دار در بدن بسیاری از لاک پشت های سالم یافت می شوند با این حال ، اگر تعدادشان زیاد شود می توانند مشکلات روده ای برای حیوان ایجاد کنند. اغلب این انگلها از جنس تریکوموناس هستند. این تک یاخته کوچک ، شلاقی شکل و بسیار متحرک در روده زندگی می کند و براحتی می تواند باعث بروز اسهال ، دهیدراتاسیون ، کاهش وزن و دفع غذا بصورت هضم نشده شود. البته به دلیلی که اشاره شد وجود این تک یاخته در مدفوع همیشه به معنای وجود بیماری نیست!

برای درمان این آلودگی انگلی بهترین دارو مترونیدازول است. البته با اینکه این دارو فوق العاده مؤثر است اما باید مواظب بود تا همه ارگانیسم های مفید داخل روده از بین نروند. خوراندن ماست یا در موارد فوق العاده شدید بیماری ، خوراندن مدفوع لاک پشت سالم ممکن است برای جلوگیری از این مسئله لازم باشد.
نشريه حكيم مهر

به اشتراک گذاری این مطلب

 

میاز

(3 امتیاز)

میاز بیماریی است ناشی از حضور لارو مگس ها در بافت های زنده و یا مرده بدن که این ورود و حضور لارو ممکن است از طریق زخم و جراحات پوستی و یا از طریق حفرات طبیعی بدن مثل دهان، گوش، چشم و دستگاه تناسلی – ادراری صورت گیرد.

مگس های مولد میاز:

کرایزومیا بزیانا (Chrysomyia bezziana):

این مگس در سراسر آفریقا و اکثر نقاط آسیا از جمله ایران وجود دارد و در سال های اخیر در مناطق جنوبی، جنوب غربی و غرب کشور ایجاد خسارات زیادی در دام ها کرده است. موارد انسانی میاز ناشی از آن نیز گزارش شده است. حشرات بالغ به طول 8 تا 12 میلی متر و به رنگ سبز متالیک، سبز مایل به آبی تا آبی متمایل به بنفش هستند. حشرات ماده بارور تخم های خود را در دستجات 150 تا 200 عددی و گاهی بیشتر درون زخم های سطحی و یا مخاط اندام های عفونی مثل چشم یا دستگاه تناسلی قرار می دهند. گاهی میاز در چشم یا گوش رخ می دهد و باعث کوری یا کری و انهدام ساختمان چشم و گوش می شود.

لوسیلیا سریکاتا (Lucilia sericata):

این مگس اغلب به رنگ سبز متالیک و یا سبز مسی بوده و انتشار جهانی دارد. مگس ماده معمولاً تخم های خود را بر روی گوشت، ماهی، لاشه و اجساد در حال تجزیه و فساد قرار می دهند. همچنین آن ها تخم های خود را در نزدیکی یا بر روی جراحات و زخم های بدبوی انسان یا حیوانات و بر روی مدفوع و مواد گیاهی در حال پوسیدن نیز قرار می دهند. این حشرات بیشتر در مناطق غیر بهداشتی و در محل هایی که گوشت و لاشه های در حال پوسیدن وجود دارند یافت می گردند و تقریباً همیشه در نزدیک قصابی ها و کشتارگاه ها به طور فراوان وجود دارند. گزارش هایی از وجود این لاروها در زیر پانسمان و لباس بیماران علی الخصوص هنگامی که با خون و ترشحات آغشته باشد وجود دارد. این آلودگی ها معمولاً آزار و خسارت مهمی را ایجاد نمی کند زیرا لاروها عمدتاً از چرک و بافت مرده تغذیه می کنند.

سارکوفاگا هموروئیدالیس (Sarcophaga haemorrhoidalis):

بدن به رنگ خاکستری روشن تا تیره است و صفحات کوچک تیره و روشن شبیه به صفحه شطرنج در پشت شکم دارند و به همین علت به آن ها مگس های شطرنجی نیز گفته می شود. این مگس پراکندگی وسیع جهانی دارد. اکثراً از چرک و بافت های مرده تغذیه کرده و خسارت چندانی ایجاد نمی کند. در صورت ایجاد میاز گوارشی عوارض قابل توجه و دل دردهای شدید بوجود می آورد.

ولفارسیا مگنیفیکا (Wohlphartia magnifica):

مگس های خاکستری رنگ و بزرگتر از مگس خانگی بوده که طرح شطرنجی در پشت شکم این مگس ها واضح و مشخص نیست. مگس های ماده بارور لاروهای خود را در دستجات 50 تا 70 تایی روی زخم های چرکین، اندام های عفونی و خراش ها، جراحات سطحی و حتی پوست به ظاهر سالم انسان و حیوانات قرار می دهند.میاز ناشی از این مگس می تواند باعث کوری و کری فرد و ندرتاً موجب مرگ (بخصوص در نوزادان) شود.

استروس اویس (Oestrus ovis):

این مگس در بسیاری از حیوانات اهلی و گاهی در انسان ایجاد میاز می کند. در مناطق مختلف ایران شایع است و باعث خسارات اقتصادی فراوانی نیز در دامپروری می شود. به این مگس، مگس سینوس بینی گوسفند یا مگس سسپو نیز گفته می شود. مگس های ماده در زمان مناسب تعداد زیادی لارو و مجموعاً تا 500 لارو بر روی بینی گوسفندان رها می کنند. موارد میاز انسانی بیشتر در چشم و گلو ایجاد می شود که در چشم ایجاد التهاب و آماس ملتحمه (Conjunctivitis) می کند. کوری بر اثر میاز ناشی از این گونه نیز گزارش شده است. موارد میاز گلو باعث التهاب حلق و تارهای صوتی و اشکال در تنفس و تکلم می گردد.

هیپودرما بوویس (Hypoderma bovis):

این مگس به ندرت تخم های خود را به پای انسان می چسباند و لاروها به زیر پوست نفوذ و ایجاد تونل های مارپیچ می کنند که گاهی با ایجاد برآمدگی یا آبسه ممکن است فلج موضعی ایجاد کنند.

گاستروفیلوس اینتستینالیس (Gasterophilus intestinalis):

این گونه تقریباً انتشار جهانی دارد و معمولاً در اسب ایجاد میاز می کند. این مگس ندرتاً ممکن است در انسان میازی مشابه میاز ناشی از هیپودرما بوویس به وجود آورد. در موارد نادری دست، پا یا صورت انسان به علت تماس نزدیک با اسب به لاروهای گاستروفیلوس آلوده می شود.

روش های پیشگیری:

1- پوشاندن و ضدعفونی کردن زخم های سطحی به صورتی که در معرض مگس ها قرار نگیرد.

2- درمان سریع بافت ها و اندام های عفونی مثل گوش، چشم و دستگاه ادراری در صورت داشتن ترشح چرکی.

3- توصیه به افراد ساکن در مناطق آلوده در مورد استفاده از کلاه های محافظ سر و صورت.

4- توصیه به افراد برای ایجاد پوشش مناسب در بچه ها برای جلوگیری از ابتلا به میاز تناسلی – ادراری.

درمان:

در صورت ایجاد میاز در زخم و یا پوست اولین اقدام پوشاندن محل آلودگی با لایه ای از روغن های نفتی مثل پارافین است. این اقدام باعث مسدود کردن سوراخ های تنفسی عقبی لاروها و خارج شدن آن ها از محل زخم برای دستیابی به اکسیژن است، سپس باید بلافاصله لاروها را خارج کرد. در صورت لزوم می بایست لاروها با جراحی از پوست یا عضو مورد تهاجم بخصوص چشم یا گوش خارج شوند. در میازهای حلق و گلو خوردن روغن ولرم باعث تحریک لاروها و رها شدن آن ها از مخاط گلو می شود.

مبارزه با مگس ها:

1- روش های فیزیکی و مکانیکی: نصب توری برای درب و پنجره ها و هواکش ها تا طبقات چهارم ساختمان ها، ایجاد تهویه مناسب و برقرار کردن جریان نسبتاً تند هوا در بالای درب های ورودی، استفاده از حشره کش های الکتریکی تولید کننده نور ماوراء بنفش و یا دستگاه هایی که ایجاد جریان الکتریکی با ولتاژ بالا و کشنده برای حشرات می کنند.

2- بهسازی محیط زیست: بهسازی محیط عمدتاً شامل اقداماتی به منظور محدود کردن و از بین بردن محل های تخم ریزی و زاد و ولد مگس ها می باشد. برای دستیابی به این هدف جمع آوری و نگهداری زباله در ظروف در بسته و کیسه های پلاستیکی، تخلیه زباله از سطح شهرها با فواصل زمانی کوتاه حداقل دوبار در هفته و دفع بهداشتی زباله از اقدامات اساسی و مهم است، همچنین دفع و جمع آوری صحیح و بهداشتی مدفوع انسان و حیوانات اهلی بخصوص در مناطق روستایی و نگهداری آن در گودال ها و حوضچه های مخصوص و سرپوشیده در کاهش جمعیت مگس ها اقدامی بسیار مفید محسوب می شود.

* بهترین و موثرترین روش کنترل مگس ها بهسازی و رعایت بهداشت محیط زیست است و حشره کش ها را فقط به عنوان مکمل این عمل باید به کار برد نه به عنوان جانشین شونده.

3- روش های شیمیایی: مبارزه شیمیایی با مگس ها معمولاً موقتی و مشکل است زیرا مگس ها سریعاً نسبت به سموم شیمیایی مقاومت پیدا کرده و توسط آنزیم های خاص خود سموم را تجزیه و خنثی می کنند. مگس ها نسبت به سموم گروه کلره در تمامی جهان، نسبت به سموم فسفره در خیلی از نقاط و نسبت به کاربامات ها و پیرتروئید ها (سموم عالی گیاهی) در بعضی از مناطق خاص مقاومت پیدا کرده اند. لذا استفاده از سموم پیرتروئید مانند لامبداسیهالوترین (آیکن)، پرمترین، دلتامترین و ..... نسبت به سایر سموم موثرتر خواهد بود که ممکن است به صورت ابقایی در سطوح محل تماس و استراحت مگس ها صورت گیرد و یا از طناب ها و نوارهای آغشته به سموم و آویزان کردن آن ها از سقف اتاق ها و سالن ها استفاده شود. می توان با سمپاشی سطح و درون توده های زباله به صورت هفتگی اقدام به لاروکشی و مبارزه با لارو مگس ها نمود.

به اشتراک گذاری این مطلب

آخرین بروزرسانی (سه شنبه, ۱۶ فروردین ۱۳۹۰ ساعت ۱۲:۴۹)

 
مطالب بیشتر...

نظر سنجی پرطرفدارترین بخش

به نظر شما چه مطالبی در سایت بیشتر درج شود؟
 
راهنمای سایت

برای دسترسی آسان به مطلب مورد نظر از منوی جستجو در بالا استفاده نمائید. جهت دسترسی موضوعی از منوی بخش ها در بالا مجموعه مورد نظر خود را پیدا کنید. برای دسترسی به همه مطالب، عکس ها و کتابها حتما در سایت عضو شوید.

عضویت در سایت

Info@Mainvets.com

اعضا : 4704
محتوا : 1738
لینک وب ها : 258
Designed by : Mojtaba Alimolaei | Mainvets